တစ္ေန႔တစ္ေန႔
ခႏၶာကုိ ျဖည့္ေနရတာနဲ႔
ေဆာင္းရာသီပမာ
ေအးခ်မ္းမႈကုိ ေမ့ေနတတ္ပါလား။
အပူလံုးေတြၾကြၾကြေနတတ္တဲ့
အထူဆံုးကိေလသာေတြကုိ
ရုပ္သ႑ာန္ေဖာ္ထုတ္
စက္ဆုပ္ဖုိ႔ ေမ့ေနတတ္ပါလား။
အံုၾကြမႈကုိ ဖိသတ္ရင္း
ေခါက္ရုိးက်ိဳးေနတာက
အကုသုိလ္။
ပင္ကုိယ္စရိုက္ေတြ အေရလဲၾကည့္ျပန္ေတာ့
ပတ္၀န္းက်င္က
အေရာင္ေတြ လာၿပီးေဆးခ်ယ္သြားတတ္ပါလား။
ကာလာစံု ပန္း၀တ္မံႈ စုပ္နမ္းသူ
လိပ္ျပာငယ္ ပမာဆြယ္သလုိ
ေအာ္..တုိ႔ဘ၀လည္း
အေရာင္မေျပာင္းလဲေအာင္
ႀကိဳးစားလာတာ အခ်ိန္ေတြေတာင္
အသက္ေတြ ႀကီးကုန္ပါေရာ့လား
RSS Feed
Twitter
6:12 AM
Unknown

Posted in

Time in Rangoon 
0 comments:
Post a Comment