သူတို ့ပခံုးထက္မွာ ထမ္းထားတဲ့ တာ၀န္ေတြဟာ
သူတို ့မိသားစု တစ္ခုတည္းအတြက္မဟုတ္ပါဘူး
ၿမန္မာတစ္နိုင္ငံလုံးက ၿပည္သူေတြအတြက္တဲ့......
သူတို ့တိုင္းၿပည္ကိုဘာလုပ္ေပးမယ္ ညာလုပ္ေပးမယ္ တစ္ခါမွမေၾကၿငာခဲ့ဘူး
လက္ေတြ ့သာအေကာင္ထည္ေဖာ္ဖို ့သာစိ္တ္ကူးရွိၾကတယ္.....
သူတို ့ေတြ တန္းတူညီမ်ွမွဳဆိုတာကိုနားမလည္ၾ
သူတို ့ေရွ ့တန္းမွာ ရိကၡာၿပတ္လို ့ဆန္ၿပဳတ္ေသာက္ေနရတဲ့အခါ
တစ္နိုင္ငံလုံးက မိသားစုေတြ ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္း ထမင္းစားနိုင္လို ့
ပီတိၿဖစ္ၾကတယ္.............
သူတို ့ေတြ လူ ့အခြင့္ေရး ဆိုတာကို နားမလည္ၾကဘူး
သူတို ့အသက္ေတြကို ရင္းၿပီး လစာ ၁သိန္းေလာက္ဘဲရလို ့
နိုင္ငံတကာ တပ္မေတာ္ေတြလို လစာမ်ိဳး တိုးေပးပါလို ့
တစ္ခါမွ ဆႏၵမၿပၾကဘူး...............
သူတို ့ေတြ စစ္ေခြးေခၚခံရတာကို မနာၾကဘူး
သူတို ့ရဲ ့မိသားစုေတြကိုေတာင္ အခ်ိန္မေပးဘဲ
တုိင္းၿပည္အတြက္ ၂၄ နာရီ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ရင္း
ဒုကၡသည္ၿပည္သူေတြကုိ ကယ္တင္ခဲ့ၾကတယ္................
သူတို ့ေတြကို လူသတ္သမား လုိ ့စြတ္စြဲခံရတဲ့အခါ စိတ္မဆိုးၾကဘူး
ဒါေပမယ့္ မေဖာ္ၿပနိုင္ေလာက္ေအာင္ ၀မ္းနည္းၾကတယ္
စြပ္စြဲတဲ့သူကို အၿပစ္မၿမင္ဘဲ
ေရွးဘ၀ ၀ဋ္ေၾကြးလို ့ဘဲသတ္မွတ္ခဲ့ၾကတယ္............
သူတို ့ေတြမွာ ဦးေနွာက္မရွိၾကဘူး
မ်ိဳးခ်စ္စိတ္ဆိုတဲ့ နွလံုးသားကလာတဲ့ အမိန္ ့တစ္ခုေၾကာင့္
ေ၀ဖန္ ပုတ္ခက္ေစာ္ကားတာေတြကိုေခါင္းငံ
အသက္ေတြကို တိုင္းၿပည္အတြက္စေတးခဲ့ၾကတယ္...
သူတို ့ကစစ္ေခြး
သူတို ့ကလူသတ္သမား
သူတို ့က ဦးေနွာက္မရွိတဲ့ လူသား
ဒါေပမယ့္ သူတို ့က မ်ိဳးခ်စ္စိတ္တစ္ခုေၾကာင့္ အသက္နဲ ့ရင္းၿပီးစြန္ ့စားေနတဲ့
ၿမန္မာ့တပ္မေတာ္က စစ္သားးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးးး
RSS Feed
Twitter
9:03 PM
Unknown

Posted in

Time in Rangoon 
0 comments:
Post a Comment